Aclair Gallery

ที่มาของรูป : http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=b...ge&group=17

วันแม่สำหรับผมในวัยเด็ก มันคือวันที่ผมต้องเสียเงินค่าขนมเพื่อซื้อดอกไม้เทียมที่ทางโรงเรียนทำมาบังคับขายนักเรียนไปให้แม่ หรือเป็นวันที่แม่มาเยี่ยมโรงเรียนเพราะมีบัตรเชิญร่วมพิธีไหว้คุณแม่ที่ทางโรงเรียนจัดให้ ซึ่งไม่ว่าจะปีไหนๆก็เล่นทำเอาผมบ่อน้ำตาแตกคาตักแม่ทุกที เพราะเพลงค่าน้ำนมที่ฟังกี่ทีๆก็ซึ้งจับใจ

เมื่อถึงวัยที่ผมต้องจากแม่ไปเรียนต่อที่กรุงเทพ ทุกๆวันแม่ผมจะส่งจดหมายพร้อมของขวัญเล็กๆน้อยๆไปให้ท่านทุกปี ไม่ว่าจะเป็นพวงมาลัยจิ๋ว โปสการ์ดน่ารักๆ ที่เขียนด้วยลายมือห่วยๆ ปีไหนโชคดีหน่อยก็ได้กลับบ้านไปไหว้ท่านตรงๆ การที่ผมได้รู้คุณค่าของมันก็มาจากครั้งแรกที่ผมให้พวงมาลัยกับป้าที่ให้ที่พักกับผมในกรุงเทพ ท่านร้องให้ออกมาทันทีที่เห็นผมเอาพวงมาลัยมาให้ ผมเองก็แปลกใจอยู่เหมือนกันเพราะทีกับแม่ยังไม่เห็นจะร้องแบบนี้เลย พอถามกับแม่ท่านก็บอกว่า “สำหรับแม่ทุกคนสิ่งที่ท่านต้องการจากลูกไม่ใช่ข้าวของ เงินทอง หรือสิ่งอะไร เลยแม้แต่น้อย ขอเพียงเห็นว่าลูกนั้นยังรักเราอยุ่เสมอแค่นั้นก็เพียงพอแล้ว” หลังจากนั้นทุกๆปีผมต้องหาทางกลับบ้านทุกๆปีในวันแม่เพื่อเอาพวงมาลัยสดๆไปไหว้ท่านเองกับมือจนบางปีเกือบจะโดนไล่ออกเพราะกลับบ้านทั้งที่ทางที่ทำงานไม่อนุญาติ แต่ใครจะสน ถึงมันจะเป็นแค่วันหยุดราชการธรรมดาที่หลายๆคนชอบกัน แต่สำหรับผมคิดว่ามันคือวันที่แม่ของผมรอคอยมาตลอดทั้งปีเพื่อที่จะได้เห็นลูกชายเอาพวงมาลัยมาให้ท่านพร้อมกับอวยพรและขอขมาตามประเพณีแบบไทยๆ ผมคิดว่าไม่มีประเทศไหนที่จะมีพิธีกราบไหว้บุพการีได้ยอดเยี่ยมเท่าประเทศเราอีกแล้ว

แม่ คือ คนที่ผมลืมตาเห็นเป็นคนแรกครั้งเมื่อจำความได้
แม่ คือ คนที่ทำให้ผมหนีออกจากโรงเรียนในวันแรกที่เข้ารับการศึกษาเพราะคิดว่าถูกแม่ทิ้ง
แม่ คือ ธนาคารชั้นดีที่ผมสามารถเบิกค่าขนมได้ตลอดเวลา
แม่ คือ เพื่อนซี้ในทุกเวลา ไม่ว่า สุขหรือทุก พอคุยกับท่านแล้วความเครียดทั้งหลายพลันหายไปในพริบตา
แม่ คือ ยอดคนสำหรับผม เพราะตั้งแต่ผมเสียคุณพ่อไป ท่านก็ทำหน้าที่เป็นเสาหลักของบ้านได้อย่างไม่ขาดตกบกพร่อง ผมเชื่อแล้วว่าคนที่เป็นแม่สามารถเป็นพ่อได้ในเวลาเดียวกัน
แม่ คือ บุคคลที่ควรเคารพบูชาไว้ไม่เสียหาย กราบแม่ กอดแม่ หอมแก้มแม่ ไม่ใช่เรื่องน่าอายทีกับแฟนทำมากกว่านี้ยังไม่เห็นจะอายกันเลย

เมื่อทำงานไปได้หลายปีพอดู จนผมคิดขึ้นมาได้ว่าน่าจะถึงเวลาที่ต้องไปปรนนิบัติท่านได้แล้ว จึงได้ลาออกจากงานที่ทำอยู่มารับช่วงกิจการทางบ้านต่อจากท่านเพื่อให้ท่านได้พักผ่อนอย่างสบายใจ หลายคนเคยพูดเอาไว้ว่า แทนคุณท่านเมื่อยามชรา แต่จะมีประโยชน์อะไร ถ้าท่านชราจนไม่สามารถทำอะไรได้ด้วยตัวเองแล้ว จะดีกว่าไหมเมื่อเราพาท่านไปเที่ยวในยามที่ท่านยังไปได้ ใช้เวลาพูดคุยกับท่านในยามที่ท่านมีแรงที่จะทะเลาะกับเราได้ ผมไม่เคยเสียใจเลยกับการที่ต้องสละความศิวิไลของเมืองกรุงมาอยู่ต่างจังหวัดแบบนี้ ผมมีความสุขมากๆหลังกลับมาปรนนิบัตท่านได้อย่างเต็มที่ ตามใจท่านทุกอย่าง ให้สมกับที่ท่านเคยตามใจเรามาชั่วชีวิต ในปีนั้นเป็นปีที่วันแม่นั้นมีความสุขสำหรับผมที่สุดในชีวิตแล้ว

ทว่า ปีนี้ก็เกิดสิ่งไม่คาดคิดขึ้น อุบัติเหตุเพียงเล็กน้อยที่ราวกับถูกหวยรางวัลที่ 1 กลับพรากท่านไปจากผมอย่างไม่หวนกลับอีก เหตุเกิด ณ ช่วงสงกรานต์ที่ผมคิดว่าเป็นสงกรานต์ที่หดหู่ที่สุดในชีวิตเลยก็ว่าได้ ผมนั่งเฝ้าท่านในโรงพยาบาลตลอด 10 คืน จนถึงลมหายใจสุดท้าย

ความตายคืออะไร สมัยเด็กๆ ผมเคยถามตัวเองอยู่ตลอดเวลาว่าทำไมคนเราต้องตาย เมื่อใหร่ที่ความตายจะมาพรากผมไปจากคนในครอบครัวแต่คุณแม่ของผมก็สอนให้ผมอย่าได้กลัวความตาย ไม่ใช่ว่าความตายไม่น่ากลัวแต่ทุกคนยังไงก็ต้องตาย เพราะฉะนั้นในตอนที่เรายังอยู่ควรตั้งใจทำความดีเอาไว้เพื่อตนเองและคนที่เรารัก ความดีคือสิ่งคุ้มครองเราจากสิ่งเลวร้ายทั้งหลาย ถึงแม้จะพบแต่เรื่องที่แย่แค่ไหนก็จงอย่าท้อที่จะทำความดี อย่าทำดีเพื่อหวังบุญ จงทำด้วยใจที่อยากทำ

ช่วงเวลาเกือบปีที่ผมกลับมาดูแลท่านนั้น แม่ของผมดูมีความสุขมากจนถึงขั้นเอ่ยปากออกมาเองว่า “ ถึงตายก็ไม่มีอะไรต้องห่วงแล้ว” สิ่งที่ผมทำได้ก็ทำให้ท่านไปหมดแล้วเพียงแต่เสียใจอยู่ตรงที่ทำไมเวลาที่ท่านได้รับความสุขจากการเหนื่อยมาชั่วชีวิตถึงได้น้อยนัก ถ้าหากว่าผมกลับมาดูแลบ้านช้ากว่านี้ละก็คงจะโกรธตัวเองไปชั่วชีวิตแน่ๆ

สำหรับปีนี้คงถือได้ว่าเป็นวันแม่ที่เหงาที่สุด ผมจะไม่ได้กราบท่านในวันนี้อีกแล้ว ทั้งที่ผมเองก็ทำใจไว้แล้วแต่ไม่รู้ทำไมยิ่งใกล้วันน้ำตามันยิ่งไหลออกมา น้ำตาแห่งความรักและคิดถึงที่ลูกคนหนึ่งมีต่อแม่ ในปีนี้ผมก็ยังคงจะทำเหมือนที่เคยทำทุกๆปีแม้จะไม่มีตัวท่านอยู่แล้วก็ตาม ถึงแม้กายจะหายจากไป แต่ตัวท่านนั้นจะยังอยู่ในจิตใจของผมเสมอ เพราะว่า"ผมรักแม่"

ที่กล่าวมาทั้งหมดนี้เพียงแค่อยากจะสื่อว่า คิดจะทำอะไรอย่าได้ปล่อยเอาไว้จนสายเกินไป สิ่งที่เราคิดจะทำมันอาจจะผ่านไปโดยคุณยังไม่ได้ทำแล้วมันจะเสียใจยิ่งกว่า ถ้าหากว่าสิ่งที่เราอยากจะทำนั้นคือสิ่งที่อยากจะทำให้คนที่เรารัก เมื่อคุณยังมีแม่ หรือ คนที่คุณรักอยู่ อยากทำอะไรให้เขาเหล่านั้นจงทำเสีย อย่างการไหว้แม่ ดอกไม้ที่ราคาแสนแพงในวันนั้นจะให้อะไรแก่คุณมากว่าเงินที่คุณจ่ายไปตอนนั้นอย่างแน่นอน หรือจะทำอะไรก็ได้ที่คิดว่าทำแล้วจะแสดงให้เห็นว่าเรานั้นยัง รักแม่เสมอและตลอดไป หรืออยากจะทำอะไรก็จงซะก่อนที่คุณจะไม่มีโอกาส ขอให้ทุกคนรักแม่มากๆครับ จากใจของลูกที่รักแม่อย่างที่สุด

บทความนี้ขออุทิศให้กับคุณแม่ทุกๆท่าน และ ลูกทุกๆคนที่รักแม่